Fikirleriniz Tükendiğinde Bir Alan Adı Nasıl Bulursunuz?

Aklınıza gelen her isim neden alınmış hissettiriyor?

Çünkü ilk aklınıza gelen isimler herkesin ilk aklına gelen isimlerdir. Sade sözlük kelimeleri ve bariz iki kelimelik bileşikler — Cloud, Ledger, PayFast, SmartHome — siz bir kurucu olarak doğmadan önce oraya varan insanlar tarafından on beş ila yirmi yıl önce kaydedilmişti. Elbette gitmişler. Bu sizin yaratıcılığınız hakkında hiçbir şey söylemiyor ve ad alanının bariz katmanının yaklaşık 2005'ten beri tamamen kazıldığı gerçeği hakkında her şeyi söylüyor.

Daha derin sorun davranışsal. Bir isim aklınıza geldiği anda .com'u kontrol ettiğinizde, 'alınmış' sonucu o düşünceyi tamamen bitirir — o ismin doğurabileceği on varyasyona asla ulaşamazsınız. Bir dal bile büyümeden ağacı budayorsunuz. Çözüm neredeyse mekaniktir: müsaitlik kontrolünü kapatarak beyin fırtınası yapın, ihtiyacınız olduğunu düşündüğünüzden çok daha fazla aday üretin, ve daha sonra değerlendirin. İyi isimler bariz katmanda yaşamaz. Ondan bir bilinçli adım ötede yaşarlar, ve o adıma ancak ilk fikir öldükten sonra devam ederseniz ulaşırsınız.

Ne yaptığınızı mı tanımlamalısınız, yoksa yeni bir şey mi icat etmelisiniz?

Tek bir isim üretmeden önce bir yol seçin — çünkü üç isimlendirme stratejisi farklı yönlere çeker ve bunları beyin fırtınası ortasında karıştırmak bulamaç üretir. Aslında sadece üç kategori var. Tanımlayıcı isimler tam olarak ne yaptığınızı söyler (BookKeeper, InvoiceApp). Çağrışımlı isimler bir duyguyu veya faydayı açıkça belirtmeden ima eder (Stripe, Bolt, Glide). Uydurma isimler sıfırdan icat edilir ve siz onlara anlam verene kadar hiçbir şey ifade etmez (Twilio, Spotify, Kodak).

İşte görüş içeren kısım. Tanımlayıcı isimler anlaşılması en kolay ve sahip olunması en zor olanlardır — jeneriktirler, marka olarak korunamazlar, ve neredeyse evrensel olarak zaten kayıtlıdırlar, bu tam olarak ilk on fikrinizin tanımlayıcı olması ve hepsinin alınmış olmasının nedenidir. Uydurma isimler tamamen sahip olunabilir ama pahalıdır: o boş sayfa için insanlara kelimenin ne anlama geldiğini öğretmek için yıllarca pazarlama ödersiniz. Çoğu kurucu için en tatlı nokta çağrışımlıdır — doğru havayı taşıyan, sahip olunacak kadar kısa, ve gerçek kategori terimi olmadığı için talep edilmemiş gerçek veya gerçeğe yakın bir kelime. Önce hangi kategoride oynadığınıza karar verin. Sonra aşağıdaki her teknik daha keskinleşir.

Gerçekte iyi adaylar neyi üretir?

Bu insanların atladığı kısım, ve önemli olan tek kısım bu. Harika isimler daha sert bakarak çağrılmaz — fikrinizi bir dizi dönüşümden geçirerek üretilirler. Bir zamanlayıcı kurun, düz bir metin dosyası açın, ve hiçbir şeyi yargılamadan temel konseptinizi aşağıdaki her teknikten geçirin. Seksen ila yüz ham aday hedefleyin. Çoğu kötü olacak. Amaç bu: bir sonraki adımdaki filtrenin üzerinde çalışacak bir şeyi olması için hacim üretiyorsunuz.

Buradaki her teknik tekrarlanabilir bir kalıptır, tek seferlik bir şey değil. Örnek markalar size kalıbın ürettiği şekli gösterir — mekanizmayı çalın, kelimeyi değil.

• Kelime birleşimi — iki ilgili kelimeyi kaynaştırın ve dikişi kırpın. Pinterest (pin + interest), Instagram (instant + telegram), Microsoft (microcomputer + software). Konuya en uygun iki kelimenizi alın ve üst üste bindirin.
• Bir değiştirici ekleyin — alınmış bir kelimeyi serbest bırakmak için bir fiil veya etiket ekleyin: get-, try-, use-, join-, go-, veya -hq, -app, -labs. 'Ledger' gitmiş; GetLedger, JoinLedger, veya LedgerHQ genellikle değil.
• Bir ekle ismi markaya dönüştürün — -ify / -ly / -io numarası yaygın bir kelimeyi sahip olunabilir bir şeye dönüştürür: Shopify, Calendly, Twilio, Bitly. Kök tanınabilir kalırken bütünün benzersiz olması nedeniyle işe yarar.
• Latince veya Yunanca kökler ödünç alın — İngilizce'de talep edilmemiş anlam: 'veritas' (gerçek), 'sonos' (ses), 'lumen' (ışık), 'novus' (yeni). Kısa, ağırlıklı, ve genellikle geniş açık.
• Doğadan, mitten, ve nesnelerden çalın — kategorinizle ilgisiz somut kelimeler hiçbir bagaj taşımaz ve akılda kalıcıdır: Apple, Amazon, Stripe, Monzo, Nike. Ürününüzle bir tanım değil, bir hava paylaşan bir kelime seçin.
• Sıkıştırın veya yeniden yazın — alınmış bir kelimeyi geri kazanmak için bir sesli harf düşürün veya bir harfi ikiye katlayın: Tumblr, Flickr, Dribbble, Lyft. Ölçülü kullanın; her yeniden yazım onu yüksek sesle hecelemenin küçük bir vergisidir.
• Denemediğiniz bileşikleri deneyin — çok hızlı reddettiğiniz fiil + isim ve sıfat + isim kombinasyonları: Salesforce, Mailchimp, Firebase, Nextdoor. Bariz bileşik alınmıştır; üçüncü en bariz olanı sık sık alınmamıştır.
• Kavramı çevirin — başka bir dilde tanıdık bir fikir: 'rapido' (hızlı), 'zenith' (zirve), 'kaizen' (iyileştirme). Karar vermeden önce ana dili konuşan biri için talihsiz bir anlama gelmediğini kontrol edin.

Yüz isimden beşlik bir kısa listeye nasıl gidersiniz?

Şimdi — ve ancak şimdi — üretmekten değerlendirmeye geçiyorsunuz. Her adayı bu filtrelerden geçirin ve sertçe kesin. Yüz isim hızla on beş veya yirmi hayatta kalana çökmeli, çünkü ürettiklerinizin çoğu kasıtlı olarak tek kullanımlıktı.

Filtreler basit ama pazarlığa açık değil. Her ismi yüksek sesle söyleyin ve gürültülü bir odada birine anlattığınızı hayal edin — geri hecelemenin yapamazsa, dışarıda kalır (bu klasik 'radyo testi'dir). Bir çekince ile hecelemek zorunda olduğunuz her şeyi öldürün: 'Flickr, e olmadan' sonsuza kadar bir rakibe trafik sızdırır. Harfleri büyük harf olmadan bir araya getirin ve sonucu okuyun, çünkü 'ExpertsExchange' bir billboard'da istemeyeceğiniz bir şeye dönüşür. Kısayı tercih edin, ama asla anlık hecelenebilirliği bir hece daha az için takas etmeyin. Ve otuz saniyelik bir marka içgüdü kontrolü yapın: ismi artı kategorinizi arayın, ve yerleşik bir şirket zaten sahipse, kartvizit bastıktan sonra değil şimdi bırakın.

Müsaitliği gerçekte ne zaman kontrol etmelisiniz?

En sonunda, tek bir toplu işte — asla beyin fırtınası sırasında değil. On beş veya yirmilik kısa listenizi alın ve hepsini kitlenize uyan uzantılar üzerinde aynı anda kontrol edin: önce .com, sonra alanınıza bağlı olarak .io, .co, veya .ai. Toplu kontrol sizi objektif tutar. Bir isme aşık olup sonra o gittiğinde ezilmek yerine gerçekte neyin müsait olduğunu karşılaştırıyorsunuz.

Bu tam olarak ZeroTaken'ın inşa edildiği toplu adım: tüm kısa listeyi yapıştırın veya üretin ve bir kayıt kuruluşunun ek satış sayfası yerine gerçek kayıt kontrolleriyle, tek bir geçişte her uzantıda gerçekten neyin açık olduğunu görün. Sıralama tüm oyundur. Önce aşık olup sonra kontrol eden kurucular, gerçekten hiç ihtiyaç duymadıkları bir .com için bir ikincil piyasa aracısına beş bin dolar aktaranlardır — çünkü alternatiflerin ücretsiz olduğunu bilmeden önce duygusal olarak zaten bağlanmışlardır.

Tüm kısa liste alınmış olarak geri gelirse ne olur?

Boş bir sayfadan yeniden başlamayın — zaten sahip olduğunuzu bükün. On seferden dokuzunda bir beyin fırtınası kadar değil, küçük bir dönüşüm kadar boş bir isimden uzaktasınız. Hayatta kalana bir değiştirici ekleyin (get-, try-, -app, -hq). Kitlenizin zaten güvendiği alternatif bir TLD'ye geçin. Bir favoriyi yeniden yazın veya sıkıştırın. Ya da kısa listeden iki hayatta kalanı yeni bir kelime birleşiminde birleştirin. İkincil piyasaya sadece belirli bir isim işletmeniz için gerçek para değerindeyse bakın, ve kavramı yeniden markalamayı sadece gerçekten hiçbir şey hayatta kalmazsa düşünün — bu, on yerine yüz aday ürettikten sonra neredeyse hiç olmaz.

İşte tüm döngü bu: üretmeyi değerlendirmeden ayırın, dönüşümleri çalıştırın, acımasızca filtreleyin, ve sonunda toplu olarak kontrol edin. Bunu bu sırayla yapın ve boş sekme gözünüzü korkutmayı bırakır. İyi isimler asla gitmemişti — sadece vazgeçtiğiniz ilk fikrin bir bilinçli adım ötesindeydiler.